hand made by AR - PRACOWNIA RĘKODZIEŁA

Prezent pod choinkę...

Zuzanna Michalina, ur. 27 grudnia o godz. 10.48, 3060 g, 53 cm.

Adwent...

...się skończył. 

Nadszedł Czas Szczęśliwego Rozwiązania.

Czego i sobie życzę już jutro. 

W ramach przygotowań do przyjścia na świat potomkini, ponad 3 miesiące temu, z pomocą znanego serwisu aukcyjnego, nabyliśmy za niewielką kwotę używaną drewnianą komódkę z rozkładanym przewijakiem. Pierwotnie prezentowała się mniej więcej tak, jak to widać poniżej.

Okazało się, że wszystkie prowadnice szuflad są pozbawione rolek. Ślubny dosyć sprawnie kupił i wymienił wszystkie, przez co wartość komody wzrosła dwukrotnie:) Od początku miałam jednak plan przemalowania jej, ale wciąż były inne rzeczy do zrobienia. Myślałam, że przed rozwiazaniem już się nie uda, ale w końcu któregoś wieczoru Ślubny przeszlifował, a nocą wreszcie pomlowałam. Przecierki zaordynował Ślubny, no to są, ja obstawiałam bardziej gładki efekt.

A tu już komoda w trakcie prac:)

Szczerze wierzyłam, że uda mi się upchać w tych szufladach większość dzidziusiowego majdanu... Oj, jakaż byłam naiwna! Taki mały człowieczek, a tyyyle tego wszystkiego:)

... raz jeszcze, czyli znane i lubiane czerwone motywy, w myśl zasady, że podobają nam się te piosenki, które już znamy:)

Księga gości w formacie A4, zawiera 20 kart. 

Brązowy tusz i brzegowe dziurkacze ze scrap.com.pl.

Adwent w wielu domach wypełniony jest zapachem przygotowywanych świątecznych potraw, pieczonych pierniczków. Nie gotuję i nie piekę, ale lukrowane pierniczki owszem, zrobiłam. Posłużą jako zabawne kartki świąteczne, przeznaczone głównie dla dzieci.

Najpierw powstał On - Ciastek, pierniczkowy ludzik. Ponieważ jednak mądra księga mówi, że nie jest dobrze być człowiekowi samemu, a przecież nie jest wykluczone, iż dotyczy to również piernikowych ludzików, stworzyłam mu odpowiednią dla niego towarzyszkę. 

Tak powstała Ona - Ciastkowa, wielkooka żona Ciastka. 

Od razu zapałali do siebie sympatią...

... która przerodziła się w wielką miłość. 

 Dla jej uczczenia stworzyłam piernikowe serce.

Aby para miała gdzie zamieszkać, pojawił się też pierniczkowy domek. 

Świątecznie udekorowany, rzecz jasna. 

 Śmiałam się, że teraz powinnam dorobić im dzieci, na co Ślubny orzekł, że tym już powinni zająć się sami. No i tak już zostało.

Do wypieku pierniczkowych kartek użyłam brązowego tuszu ze scrap.com.pl. 

***

Nasz osobisty adwent rozpoczął się w tym roku wyjątkowo wcześnie, bo już w kwietniu. Ten właściwy Adwent jest zaś jego ukoronowaniem, ostatnimi tygodniami oczekiwania jednocześnie na Dzieciątko Jezus, jak i nasze własne. Najprawdopodobniej tuż po Bożym Narodzeniu, w dzień po świętach, przyjdzie na świat nasza córeczka. 

... choć niewątpliwie piękna, łatwa nie jest: bezsenne noce, senne dni. Dzieciątko chyba odziedziczyło uwielbienie do nocnej aktywności po rodzicach i nad ranem bryka najchętniej, z upodobaniem testując stopień rozciągliwości moich powłok brzusznych i atakując pęcherz. Zaręczam, iż w takich warunkach wewnętrznych sen jest wykluczony.

Już jakiś czas temu musiałam zaprzyjaźnić się z ciśnienomierzem, glukometrem i dietą, choć do tej pory na myśl, że muszę kłuć się samodzielnie i wytaczać krew własną 4 razy dziennie, robi mi się słabo, a życie bez słodyczy i owoców wydaje się smutniejsze. Chory kręgosłup nie wytrzymuje dźwigania dodatkowych kilogramów boleśnie dając o tym znać.

Nawet po mieszkaniu ledwo już dreptam, a po tym jak ostatnio (wracając od lekarza!) niemal nie spadłam z nieoświetlonych schodów i - usiłując za wszelką cenę w ostatniej chwili złapać równowagę - chyba naciągnęłam sobie jakieś ścięgna, nie jest lepiej.

Najprostsze czynności, jak chociażby wkładanie butów, czy przewrócenie się w łóżku na drugi bok, wymagają nie lada wysiłku i gimnastyki.

Dni coraz chłodniejsze, a ja kompletnie nie mam w co odziać nie tylko naturalnie nieustannie rosnących krągłości, ale, co gorsza, baloników, jakie wyrosły mi na nogach w miejscu zgrabnych stópek. Już od miesięcy nie mieszczę się nawet w domowych kapciach, kupione spodnie ciążowe już dawno są za małe, a pożyczone też stały się ciasne.

Propozycje mody ciążowej z czasopism dla przyszłych mam drażnią mnie nieprzeciętnie, bo nie mam najmniejszego pojęcia, w jakiż to nadprzyrodzony sposób te wszystkie panie ze zdjęć wciskają na siebie rajstopki i zgrabne pantofelki??? Cuda jakieś, czy cóś? Dla mnie jedynym ratunkiem są o trzy numery za duże i kompletnie rozsznurowane adidasy.

Dedykowane sklepy daleko, a jak już uda się do nich dokulać, to najczęściej okazuje się, że królują tam ciuchy w rozmiarach w sam raz na ciężarne anorektyczki, w wygórowanych cenach na dodatek .

Mając na uwadze, iż ledwo radzę sobie ze skapetkami, założenie rajstop z całą pewnością przekracza moje fizyczne możliwości, więc ten zakup, jako zbędny, zupełnie sobie darowałam.

Od dawna planowaliśmy w końcu po kilku miesiącach odwiedzić rodziców w nadchodzący długi weekend, ale raczej nic już z tego nie wyjdzie. Córeczka stanowczo protestuje, rozdając siarczyste kopniaczki przy każdym dłuższym siedzeniu i na każdej dziurze w drodze, podobnie jak mój obolały kręgosłup.

Nie narzekam jednak, mając nadzieję na szczęśliwe i terminowe rozwiązanie. Co więcej, chciałabym doczekać w tymże stanie Nowego Roku, a nuż się uda dogadać z Zuzanną w tej kwestii?

To już tak niedługo, a u nas wszystko w proszku. Tyle rzeczy do zrobienia, wykończenia, dokończenia, kupienia. Cóż, z czym zdążymy, a z czym nie, okaże się w praniu.

Na szczęście od czasu do czasu udaje się odnaleźć nieliczne chwile wytchnienia, jak ta sobotnia, uwieczniona na powyższych zdjęciach, by oderwać się trochę od codzienności, wyrwać się z czterech ścian, odetchnąć śieżym powietrzem, rozprostować kości, złapać ostatnie promienie słońca, poszurać w liściach...

Oby więcej takich momentów.

Zdjęcia komórką cykał głównie ślubny, kilka ujęć pochodzi też z mojego telefonu. Jedno z własnoręcznie wykonanych ujęć zgłaszam do aktualnej fotoGRY w Art-piaskownicy.

Pozdrawiam jesiennie podwójnie.

Kartka-ramka-podziękowanie czyli 3w1.

Duża karta w pastelowych odcieniach formatu zeszytowego z miejscem na wklejenie zdjęcia w roli głównej. Usiłowałam uzyskać efekt bałaganu, ale - odwrotnie jak w mieszkaniu czy na stole - nie bardzo mi się to udaje:) 

Brązowy tusz i część ćwieków ze scrap.com.pl. 

Moja kartka w kształcie dziecięcych bucików spodobała się i miałam przyjemność "uszyć" kolejne kapcioszki dla maluszka:) Bardzo je polubiłam.

Tym razem ciut cieplejsze kolorystycznie wyszły. Preparat szklący i brązowy tusz ze scrap.com.pl.

Lniane serwetki, które dawno temu ozdobiłam owocowymi haftami, długo leżały zapomniane na najwyższej półce w szafie. Pomyślalam, że na jesień jak znalazł i przywróciłam je do codziennego użytku. Jedna serwetka bez haftu się ostała, bo jakoś ani bananek, ani śliweczka nie pasowała mi do koncepcji. Może jeszcze coś kiedyś wyszyję, macie jakieś propozycje?

Księga Gości w granatowych odcieniach.

Trochę zieleni dla rozweselenia kolorystyki. 

Główną ozdobą okładki i wnętrza stały się zdjęcia z sesji narzeczeńskiej. 

Dziurkacze brzegowe i tusz ze scrap.com.pl. 

Pozdrawiam ciepło chłodną nocą:) 

Album dwa w jednym: ciążowy i na zdjęcia dziecka, dla rodziców oczekujących na narodziny dziewczynki.

Poprzez główny motyw z francuskich naklejek nawiązuje klimatem do tego albumu ciążowego, jest jednak od niego znacznie obszerniejszy.

Bazę stanowi duży, szyty, klasyczny album fotograficzny z kartami poprzedzielanymi pergaminem w formacie ok. 30 x 34 cm. 

Oprócz okładki, ozdobiłam pierwszą stronę i dziewięć następnych, przeznaczonych na zapiski, zdjęcia i wspomnienia z kolejnych miesięcy ciąży.

Dekoracje wewnątrz musiały być jak najbardziej płaskie. 

Rogi okładek zabezpieczyłam metalowymi narożnikami. 

Słodziuchny papier i ćwieki w groszki ze scrap.com.pl. 

Dziś mała zajawka. Po dłuższej przerwie klejenie i wycinanie znów sprawia mi przyjemność. 

A może to kwestia tematu? Przełomem były paputki, dla których zarwałam całą noc. 

Tak lubię te słodkie tagi:) Tym razem musiały być jak najbardziej płaskie, dlatego zrezygnowałam z guziczków i kwiatków.

Brązowy tusz ze scrap.com.pl.