hand made by AR - PRACOWNIA RĘKODZIEŁA

Co robię, kiedy nie mogę zasnąć? Lepię kule z płatków śniegu. Kila takich powstało podczas jednej bezsennej nocy. A oto przepis:

Składniki

- duuużo śnieżynek wyciętych dziurkaczem

- kółka wycięte z kartonu (ja wycinam ręcznie, wszelkie niedoskonałości i tak zostaną zakryte)

- kropla tuszu w wybranym kolorze

Sposób wykonania

Brzegi śnieżynek brudzimy tuszem. Tekturowe kółka gęsto okejamy śnieżynkami, tak, aby ich brzegi wystawały poza obręb koła. Kule gotowe, można z nich zrobić bombki, lub, na przykład, ulepić bałwana.

Moje śnieżne kule udają bombki na tle szarej tektury.

PS Czy zna ktoś jakiś sprawdzony przepis na sen, gdy Persen Forte kompletnie nie działa?

Biedronkowa:)

Choinkowa

Gwiazdkowa

To już ostatnie kartki z serii recykligowo-bombkowej. Miałam ochotę wykorzystać nowe pomysły i... już niedługo zdjęcia efektów. Motyw bombki powróci w nieco innym klimacie. Zapraszam do zaglądania:)

Pogoda taka, że ciężko zrobić jakieś poprawne zdjęcia, a jak już troszeczkę słońce wychynęło, to rozładowały się akumulatorki w aparacie, a ładowarka właśnie od wczoraj przepalona i nie nadaje sie do użytku... Pozostałe prace pozostają więc niesfotografowane.

Powyżej zdjęcie zbiorowe moich pierwszych tegorocznych kartek świątecznych.  W końcu i ja zabrałam się  za bożonarodzeniową produkcję, chociaż jak na mnie, to i tak bardzo wcześnie - jestem z siebie dumna!

Uwielbiam takie przaśne projekty - tworzyć coś z niczego, korzystając z tego, co pod ręką, recyklingowo i ekologicznie, bez stosu kupionych w sklepie materiałów i narzędzi. Bazy ze zwykłej tektury, bombki też. Ja użyłam gotowych ikeowskich kart i tagów, które kiedyś dostałam od Marty, ale równie dobrze sprawdzą się np. tyły bloków, które również  namiętnie zbieram. Zamiast pięknych scrapowych papierów, tło wykleiłam kartami starej ksiażki i fragmentami potarganej etykiety po mężowskiej koszuli. Do tego skrawki gazy dla ozdoby, trochę zwykłego tuszu kreślarskiego na brzegi i kilka śnieżynek do podkreślenia zimowego nastroju. Z tła byłam bardzo zadowolona, w odróżnieniu od pozostałych zdobień, które uważam za niezbyt udane. Aż szkoda było cokolwiek przyklejać i zasłaniać.

Bombki można zdobić na wiele sposobów, mnie się najbardziej podobają te rustykalne, monochromatyczne, w sepiach i beżach, jak kartka poniżej.

Aby motyw bombki wyróżniał się z tła, podkleiłam je kawałkami grubej tektury, przez co w łatwy i tani sposób uzyskałam efekt 3D.

Dla odmiany poeksperymentowałam jednak trochę z kolorami, dodając ozdoby w tradycyjnych bożonarodzeniowych barwach i wzorach.

Stworzyłam też mariaż surowych eko materiałów z błyskotkami:)

Kocham polskie kolędy, nucę je pod prysznicem przez cały rok - często w wersji zoologicznej, jak Bracia patrzcie jenot, czy Jeżu malusieńki:) Uważam, że mają głębokie teksty w pięknym staropolskim języku. Bardzo lubię śpiewać także te mniej znane, jak  A wczora z wieczora, chociaż bardzo rzadko mam taką okazję, a w zasadzie teraz wcale. Ślubny też ma kolędowe zacięcie, chociaż często wspomina, iż kiedyś, dawno temu, w drodze na Europejskie Spotkanie Młodych, na pytanie księdza w autokarze, jakie kolędy śpiewali, potrafili jedynie zanucić "Hej kolęda kolęda!":) Jednak w tylko ciut mniej zamierzchłych czasach, gdy śpiewliaśmy w diakonii muzycznej, to już w lecie pytał, kiedy zaczniemy ćwiczyć koledy. Wszyscy się dziwnie patrzyli i koniec końców nie było czasu na próby i trzeba było śpiewać z marszu...

Już zeszłego roku postanowiłam wykorzystać teksty kolęd w moich świątecznych kartkach. W tej serii nie zostało dla nich zbyt wiele miejsca, w sensie dosłownym i metaforycznym, więc pojawiły się tylko takie króciutkie cytaty - hasła wywoławcze, zamiast tradycyjnego Wesołych Świąt.

Jakiś czas temu pokazywałam projekt, dzisiaj zdjęcia gotowych zaproszeń ślubnych i pudełko do kompletu.

cały komplet

zaproszenia

pudełko

Siedzę sobie w mojej samotni, niczym księżniczka zamknięta w wieży. Na szczęście choróbsko powoli chyba odpuszcza. Ślubny w pracy po czternaście i więcej godzin na dobę, przychodzi rano przespać się trochę i znika po południu. Nie wiem, jak daje radę. Martwię się o jego zdrowie i o nas, bo jak długo tak można. W końcu zdrowie ma się jedno. I żonę też:)

Obiecuję, że to już ostatnie zdjęcia  tej Księgi Gości Weselnych. Już niebawem znajdziecie tu fotografie nowych projektów.

wewnętrzna strona tylnej okładki

tylna okładka

cały komplet dla przypomnienia:)

Dla zainteresowanych trochę detali z wnętrza rumiankowej Księgi Gości Weselnych.

Niestety choróbsko mnie nie opuszcza, a wręcz przeciwnie - objawy wciąż się zaostrzają i nie pozwalają normalnie funkcjonować:(

Tymczasem na blogach scrapujących koleżanek królują już od dłuższego czasu przecudne kartki świąteczne. Takt ten zdopingował mnie do szukania pozostałości różnych przydasiów z moich bożonarodzeniowych produkcji ubiegłych lat. Ślubny często powtarza mi, że mam syndrom wiewiórki . Coż w tym jest: często chowam różne przedmioty, bo nie lubię, jak mi się za dużo rzeczy pałęta, a potem niejednokrotnie zapominam, gdzie je schowałam. Właśnie tak było w tym przypadku. Kilka dni temu sięgnęłam w oczywiste, choć mało dostępne miejsce - górę szafy - bez skutku. Następnego dnia odbyłam więc systematyczne poszukiwania w moim scrapowym sekretarzyku. Wyciągałam po kolei każde najmniejsze pudełeczko, mając przy okazji przegląd całego przydasiowego dobytku. Znalazłam rózne ciekawe rzeczy, o których całkiem zapomniałam, ale oczywiście nie to, czego szukałam. Zdesperowana w środku nocy wyciągnęłam drabinę i kolejny raz wertowałam szafę. Kiedy zniechęcona w pół do piątej nad ranem już miałam dać za wygraną, w najgłębszym miejscu, na szarym końcu, zza sterty nieużywanych obrusów wyłoniła się prezentowa torebeczka...

Okładka ozdobiona została papierem czerpanym z zatopionymi płatkami kwiatów, do którego starałam się dobrać kolorystykę wszystkich innych ozdób, także wewnątrz Księgi.

Niebawem ciąg dalszy zdjęć zdjęć...

A tymczasem ja domatoruję sobie od początku tygodnia, napawam się spokojem i  wreszcie mam czas coś dziubać. Kładę się o tej samej godzinie, o której zwykle odjeżdża mój autobus. Gdyby nie grypa, było by błogo, a tak nie mam dość sił, żeby w pełni nacieszyć się wolnym czasem i dobrze go spożytkować. Od piątku, kiedy zaczęło mnie trząść,  jest znacznie gorzej, mimo, że - poza niedzielą - nie wyściubiam nosa z domu.

Zmieści Księgę Gości Weselnych, karty z życzeniami od gości i drobne ślubne pamiątki.

Dawno mnie tu nie było, ale już nadrabiam zaległości. Jakiś czas temu powstał powyższy komplecik: Księga Gości Weselnych, pudełko na Księgę i karty z życzeniami od gości i z rozpędu kartka z tych samych materiałów. Wszystko bardzo kwieciste, zainspirowane wierszem, Rymkiewicza "Ogród w Milanówku, kwiaty rumianku",  który miał się znaleźć wewnątrz Księgi. Komplet wzbudził ambiwalentne uczucia, więc sama nie wiem, co o nim myśleć. Mnie się spodobał efekt 3D i lekkość kwiatów z tkaniny.

Dzisiaj zdjęcia kartki, wkrótce reszta.